Σχετικά με το καθ’ ομολογία έγκλημα των ανηλίκων που συγκλόνισε το πανελλήνιο μίλησε ο ψυχίατρος, Δημήτρης Παπαδημητριάδης, σε μια προσπάθεια να οριστεί το τι πραγματικά είναι αυτό που μπορεί να οπλίσει το χέρι ενός ανήλικου δολοφόνου.

Η 15χρονη κόρη του θύματος, ο 17χρονος σύντροφός της και ο 16χρονος 
συνεργάτης τους, ο οποίος φέρεται να κατάφερε περίπου 70 μαχαιριές στην άτυχη γυναίκα, έχουν προφυλακιστεί. Πώς, όμως, θα μπορούσε να προληφθεί ένα τέτοιο αποτρόπαιο έγκλημα από εφηβικά χέρια;

Ο κύριος Παπαδημητριάδης, μιλώντας στην ΕΡΤ, εξήγησε πως ο κόσμος ενός εφήβου είναι πολύ διαφορετικός και πιο στενός από του ενήλικα, καθώς ο έφηβος επιζητά ενδιαφέρον, εμπιστοσύνη και θαυμασμό από τους συνομήλικούς του. Έτσι εξηγείται ότι το διεθνές ποσοστό εγκλημάτων από ανήλικους ανθρώπους που πραγματοποιούνται με τη συμβολή περισσότερων ατόμων αγγίζει το 40%, ενώ στους ενήλικες μόνο το 5% πραγματώνεται με την σύμπραξη περισσότερων ατόμων.

Ο ψυχίατρος σημείωσε ότι ο αυτοέλεγχος δεν έχει ωριμάσει ακόμα στο μυαλό του εφήβου, καθώς υπερέχουν οι παρορμήσεις, ο ενθουσιασμός για βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση και η ανάγκη της άμεσης επιβράβευσης.

Αυτό που απουσιάζει χαρακτηριστικά από το μυαλό των εφήβων, ισχυρίστηκε ο κύριος Παπαδημητριάδης, είναι η μακροπρόθεσμη οπτική στα πράγματα, όπως η μακροπρόθεσμη εκτίμηση του κινδύνου και των επιπτώσεων των πράξεων.

Ωστόσο, στη συγκεκριμένη υπόθεση, τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα. Για το λόγο αυτό, ο ψυχίατρος έδωσε περισσότερη βάση στην προσωπικότητα των ανήλικων δολοφόνων, αναφερόμενος στην απουσία της γονικής μέριμνας για μεγάλο διάστημα, που ενδέχεται να στιγμάτισε το χαρακτήρα των εφήβων.

Ο ειδικός εξήγησε πως, όταν οι έφηβοι δεν έχουν το ενδιαφέρον της οικογένειας πάνω τους, με έναν τρόπο που να εμπνέει σε αυτούς τις ηθικές και οικογενειακές αξίες που χρειάζεται να μεταλαμπαδευτούν σε αυτή την τρυφερή ηλικία, η ανθρώπινη προσωπικότητα δεν αναπτύσσεται σωστά. Για το λόγο αυτό, πρόσθεσε ο ψυχίατρος, παρατηρείται σταθερά «η εγκληματικότητα των εφήβων να περιστοιχίζεται από ένα αποστερητικό συναισθηματικά περιβάλλον απόντων γονέων ή γονέων που βρίσκονται χαμένοι μέσα στον αγώνα της επιβίωσης».

Μη έχοντας, λοιπόν, οι έφηβοι το χρόνο με τους γονείς τους ώστε να εσωτερικεύσουν αυτές τις αξίες, «περνάνε περισσότερο χρόνο με συνομήλικούς τους, με αποτέλεσμα να αναπτύξουν μεταξύ τους αξίες που είναι πολύ στρεβλές σε αυτές τις ηλικίες, ή ακόμα και να παρασυρθούν σε κατάχρηση ουσιών που διαστρεβλώνουν ακόμα περισσότερο την αντιληπτική ικανότητα», ισχυρίστηκε ο κύριος Παπαδημητριάδης.

ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

ΣΥΝΤΑΞΗ: Αλεξάνδρα Πιτσούνη

Μοιράσου το άρθρο:

Περισσότερα Εδω