Το βιομηχανικό συγκρότημα της “Ανώνυμης Θεσσαλικής Οινοπνευματικής Εταιρείας” (Α.Θ.Ο.Ε.), γνωστό ως “Οινόπνευμα“, βρίσκεται στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων του Βόλου. Το εγκαταλελειμμένο και ρημαγμένο πλέον κουφάρι του παραμένει σήμερα ως ένα τελευταίο απομεινάρι κι ενθύμιο της παλιάς και επεισοδιακής του ιστορίας. Το εργοστάσιο ιδρύθηκε το 1919 με τη συνεργασία ντόπιων Θεσσαλών ποτοποιών (Τριαντάφυλλος, Κώστας, Γιώργος και Θεολόγος Αναγνώστου και Κούτσικος από το Βόλο, Νασιώκας, Αμουτζόπουλος, Τσαγγούλης από τα Τρίκαλα, Αφεντούλης από τη Ζαγορά και Ταμπασούλης από τη Λάρισα) με σκοπό την παραγωγή καθαρού και φωτιστικού οινοπνεύματος και αποσταγμάτων οίνου.
Αρχικά παρήγαγε αποκλειστικά οινόπνευμα και οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούσε ήταν μελάσα και κατώτερης ποιότητας σταφίδες και σύκα. Από το 1975 και μετά ξεκίνησε να διαχειρίζεται και κρασιά παράγοντας πλέον οινόπνευμα, αποστάγματα και υγρό διοξείδιο του άνθρακα (CO2). Το εργοστάσιο είχε αρχίσει πλέον να αποτελεί πρόβλημα για τους κατοίκους, τόσο λόγω της φασαρίας, όσο κυρίως λόγω της έντονης ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλούσε. Μετά από διάφορες εντάσεις και διαμαρτυρίες τελικά το εργοστάσιο σταμάτησε να λειτουργεί το 1977. Τότε είχε προσωπικό μόλις 9 εργάτες.
Το 1979 οι κάτοικοι ζητούσαν την οριστική απομάκρυνση και μεταφορά του στην Βιομηχανική Περιοχή. Η ιδιοκτησία όμως του εργοστασίου δεν έδειχνε να συγκινείται και συνέχισε να πληρώνει τα πρόστιμα που δεχόταν εξαιτίας της μόλυνσης. Κάποια στιγμή πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις βιολογικός καθαρισμός, ο οποίος όμως αποδείχθηκε μη αποτελεσματικός, καθώς το ποσοστό των αποβλήτων ήταν πραγματικά υπέρογκο και υπήρχε δυσκολία στη διαχείριση της βινάσσας (δύσοσμο απόβλητο, που προκύπτει από την παραγωγή αλκοόλης).
Το 1997 υπογράφηκε οριστικά από τις τοπικές αρχές η διακοπή της λειτουργίας του Οινοπνεύματος βάζοντας τέλος στην επεισοδιακή του πορεία. Τον Μάιο του 2004 σημειώθηκε μια τελευταία εκροή μολυσμένων αποβλήτων, που είχαν ξεμείνει στις δεξαμενές και κατόπιν ο χώρος καθαρίστηκε διεξοδικά. Αφαιρέθηκαν επίσης τα διάφορα αντικείμενα και στοιχεία που μπορούσαν να αποτελέσουν ξανά κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Το εργοστάσιο του Οινοπνεύματος στο Βόλο είναι ένα αναξιοποίητο βιομηχανικό μνημείο το οποίο παραμένει εδώ και πάρα πολλά χρόνια ερείπιο, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πραγματικό στολίδι και ένα σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή. Μέσα στην τελευταία δεκαετία έχουν τεθεί διάφορες προτάσεις αξιοποίησης του ευρύτερου οικοπέδου με τη δημιουργία μονάδας φοιτητικών εστιών και χώρων πράσινου και αναψυχής. Φαίνεται όμως ότι, ιδιοκτησία και δημοτική αρχή δεν έχουν καταφέρει ακόμα να βρουν μια “χρυσή τομή” στις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις και, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων, ο χώρος παραμένει ανεκμετάλλευτος.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:
Πηγή: docuventa.gr
Κείμενο – Επιμέλεια άρθρου: Άννα-Μαρία Κέκια
Νίκος Βητσόπουλος
