18 Δεκεμβρίου 1943. Οι Γερμανοί εισβάλλουν στη Δράκεια με σκοπό να εφαρμόσουν αντίποινα για το θάνατο 2 Γερμανών και τον τραυματισμό ενός. Θέλουν να συγκεντρώσουν 120 άνδρες.
Φτάνουν και στην οικία Τζιαμτζή (Βασίλης και Ευτέρπη). Εκεί, βρίσκονται μόνο η μητέρα με τις 3 κόρες της. Τους άνδρες του σπιτιού τους έχουν ήδη αιχμαλωτίσει στο καφενείο.
Προσπαθούν να σπάσουν την πόρτα αλλά δεν τα καταφέρνουν. Έτσι, πυροβολούν στο παράθυρο και όπως λέγεται η σφαίρα διαπέρασε έξω από το σπίτι από το απέναντι παράθυρο.
Το σπίτι βρίσκεται πάνω από το μέρος που έγινε η εκτέλεση που σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι πολύ πιθανό να έβλεπαν από τις χαραμάδες τα τραγικά γεγονότα. Οι άνδρες του σπιτιού εκτελούνται. Απομένουν πίσω η μάνα, Ευτέρπη και οι 3 κόρες, Λευκοθέα, Λενίτσα και Κατίνα.
82 χρόνια μετά και τα σημάδια κατοχής είναι ακόμα εκεί.
Ο σεισμός που ακολούθησε (1955) ανάγκασε τους Δρακειώτες να εγκαταλείψουν τα τριώροφα αρχοντικά τους. Η ιστορία όμως δεν επέτρεψε ποτέ να εγκαταλειφθεί η μνήμη.
Το χτύπημα στην πόρτα και η τρύπα στο παράθυρο θα μας θυμίζουν πάντα τη θηριωδία που έζησαν οι χωριανοί.
Νίκος Βητσόπουλος
