Οι φίλοι του Ολυμπιακού γέμισαν ασφυκτικά το Καραϊσκάκη και περίμεναν την υπέρβαση. Απέναντι εξάλλου ήταν μια ομάδα που στις 20 Ιανουαρίου είχε λυγίσει στο Φάληρο 2-0. Το καμπανάκι όμως δεν το άκουσαν οι υπεύθυνοι και στηρίχτηκαν στο σκηνικό του σούπερμαν που είχε στήσει τότε ο Κωνσταντής Τζολάκης. Δεν μπορεί όμως ο διεθνής γκολκίπερ να είναι μόνιμα ανίκητος.
Η πραγματικότητα είναι πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η πιο ακριβή ομάδα στη χώρα, έχει πολλά κενά που φαίνονται στο ελληνικό πρωτάθλημα, πόσο δε μάλλον στις αναμετρήσεις της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA. Ο Ολυμπιακός ήταν επιβεβλημένο να θωρακιστεί τον Ιανουάριο προκειμένου να κάνει το κάτι παραπάνω. Στο κέντρο της άμυνας πίσω από το δίδυμο Ρέτσου-Πιρόλα υπάρχει το… χάος. Στα άκρα της ανασταλτικής λειτουργίας επίσης δεν υπάρχουν οι παίκτες που θα θωρακίσουν τα μετόπισθεν της ομάδας του Πειραιά. Στη δεξιά πλευρά είναι τόσο ξεκάθαρο πως ο Ροντινέι δεν μπορεί να παίξει μπακ. Στις εφορμήσεις του έχει τη δυνατότητα να προκαλεί ρήγματα, εκτελεί στημένες φάσεις καθώς δεν υπάρχει πλέον ο παίκτης ηγέτης, αλλά μέχρι εκεί. Η παρουσία του αποτελεί μαύρη τρύπα στο ένα άκρο. Στην αντίπερα όχθη ο Ορτέγκα έχει φορτωθεί παιχνίδια που αναδεικνύουν το πρόβλημα στις επιστροφές και τον αναχαιτιστικό του ρόλο. Μπορεί να βοηθάει επιθετικά, αλλά δεν είναι αυτός ο βασικός του ρόλος.
Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν αμυντικούς. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης όμως έριξε μεγάλα ποσά για επιθετικούς. Οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν πρόβλημα αποτελεσματικότητας. Είχαν σκόρερ. Όμως και αυτοί παροπλίζονται όταν η μπάλα δεν φθάνει συχνά σε αυτούς και άπαντες πρέπει να έχουν το νου τους όταν οι αντίπαλοι εφορμούν, καθώς προκύπτουν αδυναμίες και ρήγματα.
Διαβάστε περισσότερα στο paixebala.gr
