Το τελευταίο διάστημα, η Δημοτική Αρχή και η διοίκηση της ΔΕΥΑΜΒ επιχειρούν να δυσφημήσουν τους κατοίκους των ορεινών κοινοτήτων και να τους φέρουν σε αντιπαράθεση με τους κατοίκους της πόλης. Παράλληλα, τους αντιμετωπίζουν ως ανίκανους να ασκήσουν τεκμηριωμένη κριτική στα σχεδιαζόμενα έργα αξιοποίησης των πηγών στον Άγιο Βλάση, αποκλείοντάς τους ακόμη και από τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους στο δημοτικό συμβούλιο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αισθανόμαστε την ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:
1. Για το ζήτημα της «ιδιοκτησίας» του νερού
Οι κάτοικοι δεν θεωρούν τα νερά ιδιοκτησία τους. Το νερό ανήκει στη φύση και όλοι είμαστε χρήστες του. Ωστόσο, είναι αυτονόητο ότι προτεραιότητα πρέπει να δίνεται στην κάλυψη των αναγκών των τοπικών κοινωνιών και του φυσικού περιβάλλοντος. Αντίθετα, η ΔΕΥΑΜΒ προχώρησε σε αποφάσεις χωρίς διαβούλευση με τις τοπικές κοινότητες, αγνοώντας τη γνώμη τους.
2. Για την επάρκεια των υδάτινων πόρων
Οι ισχυρισμοί ότι τα έργα στις πηγές του Άη Γιάννη θα καλύψουν πλήρως τις ανάγκες του Βόλου με πηγαίο νερό δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Οι συγκεκριμένες πηγές δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών ύδρευσης και άρδευσης των τοπικών κοινοτήτων, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο.
3. Πρόταση για βιώσιμη λύση
Η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η κατασκευή λιμνοδεξαμενών για την αποθήκευση νερού από το τέλος έως την έναρξη της αρδευτικής περιόδου. Μια τέτοια λύση συμβάλλει επίσης στην αντιπλημμυρική και αντιπυρική προστασία. Παρόλα αυτά, η πρόταση αυτή απορρίπτεται από τη ΔΕΥΑΜΒ.
4. Για τη μελέτη της ΔΕΥΑΜΒ
Η μελέτη που παρουσιάστηκε βασίζεται σε αμφισβητούμενα και ανακριβή στοιχεία, τόσο ως προς τις αρδευόμενες εκτάσεις όσο και ως προς τις ανάγκες σε νερό και την πληθυσμιακή εξέλιξη των κοινοτήτων.
5. Διαχείριση και απώλειες νερού
Το βασικό πρόβλημα του Βόλου δεν είναι μόνο η έλλειψη νερού, αλλά κυρίως η κακή διαχείρισή του. Σύμφωνα με τα ίδια τα στοιχεία, το δίκτυο παρουσιάζει απώλειες που φτάνουν το 40%. Παράλληλα, υπάρχει δυνατότητα εξοικονόμησης μέσω καλύτερης αξιοποίησης του βιολογικού καθαρισμού και επαναχρησιμοποίησης του νερού για αστικές και βιομηχανικές χρήσεις.
6. Η καθημερινότητα των κατοίκων των χωριών
Οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών επιβαρύνονται καθημερινά με αυξημένο οικονομικό και προσωπικό κόστος, χωρίς ουσιαστική στήριξη από την πολιτεία. Το ελάχιστο που ζητούν είναι σεβασμός, ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους.
Η εκπόνηση σχεδίων για το νερό χωρίς τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών αποτελεί αντιδημοκρατική πρακτική. Τέτοιες πολιτικές οδηγούν σταδιακά στην ερημοποίηση και την εγκατάλειψη των χωριών.
Επιτροπή Αγώνα για τα Νερά
Κατοίκων Αγίου Βλασίου και Άνω Λεχωνίων
