Αντώνης Πολίτης: Zούμε σε μια χώρα που κατρακύλησε στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών και που κυβερνάται από παράταξη όπου το 20% περίπου της Κοινοβουλευτικής της Πλειοψηφίας φαίνεται να είναι υπόδικο

Εκλέχθηκα με 549 σταυρούς από το Συνέδριο κι έχω την τιμή και την ευθύνη ν’ αποτελώ για μία ακόμα θητεία (2η), μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Στο κεντρικό αυτό καθοδηγητικό όργανο, ήσσονος σημασίας είναι η εσωτερική κατάταξη για το κάθε πρόσωπο από μας που το συγκροτεί, ακόμα κι αν είναι εξαιρετική. Αρκεί όλες και όλοι ΜΑΖΙ να δώσουμε ως ενιαία οντότητα, με τα άλλα όργανα λειτουργίας, τον αγώνα μας με τιμιότητα, σοβαρότητα και προοπτική για τη κοινωνία και τις επόμενες γενιές.

Σε κάθε περίπτωση Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ω θερμά για τη μέχρι τώρα Εμπιστοσύνη που μου έδειξε ο Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος πρώτος απ’ όλους μας δίνει το ηθικό παράδειγμα για την επικράτηση των ιδεών μας, ο απερχόμενος Γραμματέας της ΚΠΕ Ανδρέας Σπυρόπουλος και μια σειρά άλλων στελεχών που συμπορευόμαστε -με κάποιους από πολύ παλιά-, με έμφαση στη Θεσσαλία και ειδικότερα στη Μαγνησία, ιδιαίτερα αυτούς που ασκούν επιτελικό ρόλο στη κοινή μας προσπάθεια εντός Μαγνησίας.

Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ω επίσης από καρδιάς όσες και όσους στήριξαν την προσπάθειά μας αυτή, είτε με τις επιλογές τους στο Συνέδριο, είτε αναφορικά με αυτό, όπως βέβαια τους φίλους και την οικογένεια που ξέρουν από πρώτο χέρι την αξία που έχει μέσα μας η πορεία μας αυτή, σε μια χώρα που κάθε μέρα υποχωρούν με κρότο οι “δικλείδες ασφαλείας” της Δημοκρατίας μας, παρά τις θυσίες της ελληνικής κοινωνίας τα προηγούμενα χρόνια.

ΣΥΓΧΑΙΡΩ όσες και όσους εκλέγονται στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή και στις Περιφερειακές Επιτροπές, ενώ συγχαίρω διπλά όσες και όσους δεν εκλέγονται, αλλά θα συνεχίσουν με την ίδια ζέση την προσπάθεια για Πολιτική Αλλαγή, ή σε όσες και όσους κλείνουν με αξιοπρέπεια εδώ έναν κύκλο ζωής, αλλά παραμένουν σταθεροί στις ιδέες και τους στόχους μας.

Σε κάθε μάχη, ακόμα και νικηφόρα, υπάρχουν οι δύσκολες στιγμές με συναισθηματικές εντάσεις που προκύπτουν συνήθως μέσα στην αγωνία της συλλογικής επιτυχίας. Αυτές τις στιγμές κρατάω ως δεσμευτικό οδηγό σε προσωπικό και θεσμικό επίπεδο, ώστε μέσα από τις δυσκολίες να γίνουμε όλοι μας καλύτεροι.

Εχει ήδη ανοίξει η “επόμενη πίστα”.

Τα Κόμματα είναι, ή πρέπει να είναι, πυλώνες της Δημοκρατίας, αυτός είναι ο ρόλος τους θεσμικά και κοινωνικά.

Σήμερα ζούμε σε μια χώρα που κατρακύλησε στον πάτο της Ευρωπαϊκής Eνωσης ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών και κυβερνάται από παράταξη όπου το 20% περίπου της Κοινοβουλευτικής της Πλειοψηφίας φαίνεται να είναι υπόδικο για σκάνδαλα και σκανδαλώδεις αποτυχίες της πολιτείας. Ο Πρωθυπουργός καλείται να απαντήσει στις δημόσιες δηλώσεις εκβιαστικού περιεχομένου από καταδικασμένο πρωτόδικα απόστρατο ξένης χώρας, μη ευρωπαϊκής, για παράνομη παρακολούθηση των Αρχηγών των Σωμάτων Ασφαλείας, πολιτικών και δημοσίων προσώπων, όπως και μελών του Υπουργικού Συμβουλίου. Ζούμε σε μια χώρα που ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων δηλώνει ότι θα συνεχίσει να υστερεί γιατί δεν έχει πρωτογενή παραγωγή και την ίδια στιγμή οι παραγωγοί τρομάζουν δικαίως με το κόστος που καλούνται να αντιμετωπίσουν για να μπουν στο χωράφι τους, ή στο μαντρί τους. Ζούμε σε μια χώρα που γερνά με περισσότερη ταχύτητα από την υπόλοιπη Ευρώπη, που γερνά ήδη με γρήγορους ρυθμούς χωρίς να αναπληρώνει τον πληθυσμό της. Ζούμε σε μια χώρα και σε ένα σύστημα χωρών που είναι εξαρτώμενο από τρίτες δυνάμεις ενεργειακά, οικονομικά, αμυντικά μέσα σε ένα κόσμο που φαίνεται να κάνει βήματα πίσω στην ιστορία του. Ζούμε σε μια χώρα που άνθρωποι αγωνιούν αν θα κρατήσουν το σπίτι τους, απειλούμενοι από ξένα κέντρα οικονομικής εξουσίας που λειτουργούν υπό ευνοϊκό καθεστώς με κυβερνητικές πλάτες. Ζούμε σε μια χώρα με άγνωστες δομές Κοινωνικής Οικονομίας, όταν σε όλη την Ευρώπη αυτές δημιουργούν όλο και περισσότερες συνθήκες οικονομικής σύγκλισης και κοινωνικής συνοχής

Ο Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε από το Βήμα της Βουλής των Ελλήνων τη μόνη λύση, ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ.

Δίνουμε λοιπόν τον αγώνα για ν’ αλλάξουμε όσα αλλάζουν προς το καλύτερο και για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε να πάμε προς το χειρότερο προς όφελος μόνο των λίγων και ισχυρών, χωρίς να ξεχνάμε τη παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου: Η Δημοκρατία είναι θέμα μόνιμου αγώνα.”