Ο άνθρωπος, μετά από σοβαρή περιπέτεια υγείας πέρασε από την ειδική, εξειδικευμένη σου λέω, επιτροπή, την προηγούμενη εβδομάδα. Αποτέλεσμα 80% αναπηρία. Τουτέστιν αναπηρική σύνταξη. Βέβαια, η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι, για να σου δώσουν τέτοιο ποσοστό θα πρέπει να έχεις συναντήσει τον Αγιο Πέτρο και να μην το κατάλβες, σε στυλ……δεν είν’ αυτός ρε παιδιά. Μη φαντασθείτε πάντως, τίποτα λεφτά της προκοπής, σχεδόν επίδομα. Αλλο Οπεκεπές, άλλο πραγματική ανάγκη. Τα αντίστοιχα ποσά είναι αντιστρόφως ανάλογα, που λέμε στα μαθηματικά. Επανέλεγχος σε 3 χρόνια, μήπως και γίνει περδίκι και τον πληρώνουν τσάμπα, σου λέει. Είναι όπως ο άλλος με κομμένο χέρι που περνάει ξανά και ξανά έλεγχο, μήπως φυτρώσει το άνω άκρο. Παραλογισμός του εωσφόρου, του κερασφόρου (ποιητική αδεία που λέει κι ο Φανφάρας)…
Η σύζυγος, σε στυλ, στάθηκα λαμπάδα αναμμένη στον άνθρωπο με τον οποίο ενώθηκα εις σάρκαν μιαν, πήγε τα χαρτιά, σε ψηφιακή εποχή οφείλω να επισημάνω, στον ΕΦΚΑ, για να προχωρήσει η διαδικασία του απόμαχου… Ξεκινάει λοιπόν, πρωί πρωί, με τη δροσούλα δεν θα τόλεγα, 16 βαθμοί στις 7, πάει στον ΕΦΚΑ, οδός Κοραή…Δεν είναι εδώ το τμήμα συντάξεων…Θα πάτε στη Θρακών, στον ΟΣΕ απέναντι, πρώην ΙΚΑ και Κέντρο Υγείας της σήμερον με πολύ λίγες ιατρικές ειδικότητες, αλλά, ποιος δίνει σημασία;;… Πάει…Το λοιπόν, πρέπει να κλείσετε ραντεβού, της λέει ο υπάλληλος… Κάνει δυο βήματα πίσω, τηλεφωνεί στο 1555… “Δεν κλείνουμε ραντεβού, θα καταθέσετε ηλεκτρονικά την αίτηση”…. Κλείνει το τηλέφωνο, ξαναπάει στον γκισέ… Οχι, θέλει ραντεβού… Στο μεταξύ, κανένα ενδιαφέρον για τα συγκεντρωμένα χαρτιά που μάζεψε με κόπο. Τα είχε όλα. Ακόμα και τι νούμερο παπούτσι φοράει ο σύζυγος. Την πιάνουν τα κλάματα… Απ’ τα νεύρα, την ταλαιπωρία, την ασυνεννοησία… Την πλησιάζει άλλη υπάλληλος, άσχετη προς το μη διεκπεραιωθέν αντικείμενο του πόθου, αλλά, φιλεύσπλαχνη, μέρες που είναι, θείο δράμα κλπ, την παραπέμπει σε μια άλλη… “Ναι, τα έχετε τα απαραίτητα, ωστόσο χρειάζομαι ηλεκτρονικά την αίτηση, μαζί με ένα πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης.” Κλείνει ραντεβού για την Τρίτη του Πάσχα, στη μια η ώρα. Καλή Ανάσταση από τον τάφο της γραφειοκρατίας και της παράκαμψης της λογικής!!!
Νίκος Βητσόπουλος
