Το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Θεσσαλίας
ΠΕ Μαγνησίας και Σποράδων οργανώνουν την Α΄ Εαρινή Συνάντηση Χορευτικών Ομάδων
στον Βόλο με λαμπερές γαμήλιες φορεσιές στα έθιμα της Λαμπρής και του Μάη, την
Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9 Μαΐου 2026. Στη συνάντηση συμμετέχουν τα Λύκεια των
Ελληνίδων Αχαρνών, Μεγάρων, Βόλου και ο Σύλλογος «Εν Τρικερίω».
Την πρώτη ημέρα της συνάντησης-Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, στην Εξωραϊστική Λέσχη
Βόλου (Ι. Καρτάλη 1) και ώρα 7 μ.μ. θα γίνει ενδυματολογική παρουσίαση των γιορτινών-
νυφικών φορεσιών της κάθε περιοχής, που ενδύονται στα έθιμα του Πάσχα και του Μάη.
Παρουσιάζουν:
Αγγελική Μακρυνιώτη, Γεν. Γραμματέας και Μαρία Κατάρα-Χειμαριού, Έφορος Ιματιοθήκης
του Λυκείου Ελληνίδων Αχαρνών.
Βασιλική Πανάγου, Έφορος Ιματιοθήκης του Λυκείου Ελληνίδων Μεγάρων.
Άσπα Καπουρνιώτη, Γεν. Έφορος Ιματιοθήκης Βόλου.
Άσπα Καλογήρου-Πρόεδρος Δ.Σ. και Ευμορφία Τσιαμάγκα, μέλος του Συλλόγου «Εν
Τρικερίω».
Η φορεσιά κάθε τόπου εκφράζει την αισθητική αντίληψη, την ιδιοσυγκρασία, τις
ιδιαιτερότητες αλλά και τις συνθήκες ζωής που διαμόρφωσαν την κοινότητα. Κοινωνικές,
ιστορικές και οικονομικές συνθήκες συναντιούνται και αναπλάθονται καθώς επηρεάζονται
σχεδόν πάντα από εμπορικές σχέσεις, μετακινήσεις, εξωτερικά στοιχεία, ιερούς άγραφους
νόμους για να γίνει η τελική σύνθεση, όπου η λαϊκή τέχνη δημιουργεί την φορεσιά. Η
αισθητική αντίληψη της ομάδας και η έκφραση ενισχύουν την έμφυτη τάση του ανθρώπου για
διακόσμηση και χρωματικές συνθέσεις, όπου όσο κι αν προσπαθεί να εξελιχθεί παραμένει με
σεβασμό στην επίγνωση και καθιέρωση των συμβολισμών, που πάντα αποτυπώνονται στη
νυφική ή γιορτινή φορεσιά.
Λαϊκή τέχνη θαυμαστή από γυναίκες και «καζάζηδες» που εργάζονταν πάνω σε
τεχνοτροπίες με ιδιαίτερα υλικά, τρόπους επεξεργασίας και στολισμούς. Λαμπερές, χρυσές,
εντυπωσιακές οι φορεσιές της αρραβωνιασμένης, της νύφης και της νιόπαντρης που έλαμπαν
περισσότερο στις μέρες του Πάσχα και του Μάη.
Συναντούμε πλήθος εθίμων σ’ ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, συνήθως την εβδομάδα
της Διακαινησίμου, την Δεύτερη και την Τρίτη ημέρα του Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής αλλά
και την Πρωτομαγιά. Έθιμα που πρωτοστατούν νέες κοπέλες, γυναίκες στολισμένες με τις
γιορτινές φορεσιές και τα κοσμήματά τους. Στη Μαγνησία ξεχωρίζει το έθιμο στο πανηγύρι της
Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής στο Τρίκερι· με την εντυπωσιακή συμμετοχή των γυναικών στο
γενικό χορό και την Πρωτομαγιά στη θέση «Χανή», όπου καλωσορίζουν τον Μάη και την
Άνοιξη, που μεταφέρεται καβάλα σε ανθοστόλιστο γαϊδούρι, συνοδευόμενοι από μουσικούς και
παιδιά που κρατούν λουλούδια. Το π’κάμ’σο με τα κορβέτια, η φ’στάνα με το χρυσό το
ποδογύρ’, οι ντούκες, η χρυσοκέντητη ζώση και τα κλειδωτάρια αποτελούν χαρακτηριστικά
στοιχεία της τρικεριώτικης φορεσιάς.
Δημόσιος χορός είναι και εκείνος των Γριζοφόρων, που αποτελεί ζωντανό αποτύπωμα
της παράδοσης στους Αρβανίτες ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής, έθιμο, που, μεταξύ άλλων,
αναβιώνει με προσήλωση το Λύκειο των Ελληνίδων Αχαρνών με την αντίστοιχη φορεσιά.
«Μαρίτσα Ρίτσα κι όμορφη» , «ρα καμπάνα ε Παπαντήσε (Χτύπησε η καμπάνα της
Υπαπαντής), σήκω κόρη να πας στην εκκλησιά, σήκω κόρη να βάλεις τη μαντήλα» είναι μερικά
από τα εθιμικά τους τραγούδια.Ο αρβανίτικος λαϊκός πολιτισμός όσον αφορά στην τέχνη
χαρακτηρίζεται από μια εκλεπτυσμένη ευαισθησία και ένα διάχυτο συμβολισμό στη λαϊκή
ποίηση και στην τελετουργική συμπεριφορά. Η γυναικεία φορεσιά της Αττικής φορέθηκε στα
χωριά της Αθήνας, Μεσόγεια, Μενίδι, Λαύριο και με πολλές ομοιότητες στους αγροτικούς
πληθυσμούς της Βοιωτίας, της Φωκίδας, της Φθιώτιδας, της Εύβοιας και της Αργολίδας και
αλλού. Το φούντι, η γκούνα, τα φελούσια, οι άλυσες, τα μπεζελίκια, τα πεσκούλια είναι
ονομασίες από εξαρτήματα της εντυπωσιακής αυτής φορεσιάς, η οποία διατηρήθηκε στην
περιοχή μέχρι το 1940, όπου οι «Γριζοφόρες» με τον κεντημένο διάκοσμο την φορούσαν στα
έθιμά τους. Φωτογραφεία της Αθήνας διέθεταν συνήθως μια ενδυμασία Αττικής για να
φωτογραφίζονται οι πελάτισσές τους, όπως, επίσης, πολλές καρτ-ποστάλ την απεικόνιζαν.
Έθιμα του Πάσχα και του Μάη έχουμε και στα Μέγαρα, την πατρίδα τολμηρών
ναυτικών που ίδρυσαν πολλές αποικίες στην αρχαία Μεσόγειο. Έθιμα που αναβιώνει το Λύκειο
των Ελληνίδων Μεγάρων. Φορεσιά με «καπλαμάδες» και η νυφική-γιορτινή με το πολύπτυχο
φουστάνι. Χρυσογάϊτανα, τεχρήλια, ξέχια, φούντια, μαντήλι με σαρικάκι και οι κοντούρες, οι
χρυσοκέντητες παντόφλες από βελούδο ή τσόχα, είναι κάποια από τα εξαρτήματα της
πανέμορφης φορεσιάς των Μεγάρων, που φορούν στο χορό της «Λαμπρής Καμάρας», τον
γυναικείο τελετουργικό χορό με σταυρωτά πιασμένα τα χέρια και δίσημο – αργό μουσικό μέτρο,
που έχει βαθιές ρίζες στην αρχαιότητα: «Λαμπρή καμάρα κι ας περνά του Άη Γιωργιού είν’ το
τέλος, πιάστε τα δραπανάκια σας γιατ’ έφτασε το θέρος». Αλλά και την Τρίτη του Πάσχα,
όπου αναβιώνει ένα από τα ιστορικότερα έθιμα, στο εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη του Χορευταρά,
οι Μεγαρίτισσες ντυμένες με τα «κατηφένια» τους χορεύουν τον Χορό της Τράτας.
Οι καλές φορεσιές της Σκοπέλου με τις περισσότερες παραλλαγές από όλες τις
φορεσιές των Σποράδων, που αναλόγως, της φ’στάνας ονομάζονται: νυφικός μόρκος ή στόφα
(Σκόπελος) ή μόρκου (Αλόννησος), κοκκινοπράσινος μόρκος (Σκόπελος) ή τα κόκκινα
(Γλώσσα και Αλόννησος), το άσπρο βολτιασμένο, μακρύ τσακιστό κολοβόλι ή άσπρη βόλτα
(Σκόπελος) ή τα άσπρα (Αλόννησος). Το μαύρο κολοβόλι με τις βόλτες ή μαύρη βόλτα ή κόφα
(Σκόπελος) ή τα μαύρα (Αλόννησος). Χαρακτηριστικό εξάρτημα της νυφικής φορεσιάς
Σκοπέλου είναι το «μαλακόφ’» (είδος κρινολίνου) με μεταλλικές βέργες που πρόσθετε
εντυπωσιακό όγκο στη φορεσιά, αναδεικνύοντας το εύρος των κεντημάτων. Το χρυσοκέντητο
πουκάμισο, το «ανετουράλ (ι)», από μεταξωτό ύφασμα με τα περίτεχνα κεντήματα που
σχηματίζουν ολόχρυση ταινία. Το «μπαμπουκλί», ο επενδύτης της γιορτινής φορεσιάς με
χρυσές δαντέλες από υλικά πολύτιμα που του εξασφαλίζουν μοναδικότητα και ο νυφικός
πλούσιος κεφαλόδεσμος με τον «μπονέ» και το «καπ(ι)τσέλι» και άλλα εξαρτήματα, που
πρόσθεταν μεγαλοπρέπεια.
Φορεσιές της Σκοπέλου θα ενδυθεί η χορευτική ομάδα του ΛΕΒ στη συνάντηση,
παρουσιάζοντας τραγούδια και χορούς του γάμου και αναδεικνύοντας το ιδιαίτερο ενδιαφέρον
και τον πλούτο που παρουσιάζουν οι πολύπτυχες φορεσιές των Βορείων Σποράδων.
Πιο συγκεκριμένα, την δεύτερη ημέρα της συνάντησης, Σάββατο 9 Μαΐου 2026
και ώρα 8 μ.μ. στο Συνεδριακό Κέντρο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος
(Μελισσάτικα) θα πραγματοποιηθεί μία εντυπωσιακή παράσταση με τις χορευτικές
ομάδες των προαναφερομένων Λυκείων των Ελληνίδων (Αχαρνών, Μεγάρων, Βόλου) και
του Συλλόγου «Εν Τρικερίω», οι οποίες θα παρουσιάσουν τοπικούς χορούς και τραγούδια
των Αρβανιτών και της Μαγνησίας, εστιασμένα στα τοπικά έθιμα του Πάσχα και του
Μάη.
Και στις δύο εκδηλώσεις του διημέρου η είσοδος είναι ελεύθερη.
