Φαντάσου, κύριε Πρωθυπουργέ, να ξυπνάς μέσα στη νύχτα και να βλέπεις τον ουρανό πορτοκαλί. Να μαζεύεις ό,τι προλαβαίνεις σε μια τσάντα — μια φωτογραφία, τα φάρμακα της γιαγιάς, το χέρι του παιδιού σου — και να τρέχεις χωρίς να ξέρεις αν θα προλάβεις. Αυτό έζησαν απόψε οι πολίτες σας στο Πόρτο Γερμενό, στο Προσήλι, στον Άγιο Νικόλαο.
Η φωτιά κατέβηκε από το βουνό σαν κάτι ζωντανό, ασταμάτητο. Ο δρόμος διαφυγής έκοψε στη μέση της προσπάθειας — το κομβόι με τα αυτοκίνητα, γεμάτο οικογένειες, αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω, μέσα στον καπνό.
Πάνω από 250 άνθρωποι κατέληξαν στην παραλία, κοιτώντας τη θάλασσα σαν τη μόνη διέξοδο, μέχρι να έρθουν τα σκάφη να τους πάρουν. Αυτοί οι άνθρωποι σας εμπιστεύτηκαν, κύριε Πρωθυπουργέ, την ασφάλειά τους.
Και ενώ το Πόρτο Γερμενό πάλευε να επιβιώσει, η χώρα έκλαιγε ήδη τα παιδιά της. Τρεις πυροσβέστες. Ο Μανώλης Στρατιδάκης, 58 ετών. Ο Παντέλης Διαμαντάκης, μόλις 25 χρονών. Και ένας 27χρονος υποδιοικητής στο Γύθειο. Βρέθηκαν μέσα στις φλόγες, μέσα σε καμένα οχήματα, προσπαθώντας να κάνουν αυτό που κανείς άλλος δεν μπορούσε: να κρατήσουν όρθια μια χώρα που καίγεται κάθε καλοκαίρι με τα ίδια ελλιπή μέσα.
Ένας εθελοντής πυροσβέστης, με δάκρυα στα μάτια, μίλησε για τους δύο συναδέλφους του που χάθηκαν: “Τα είδα με τα μάτια μου τα παιδιά”, είπε, αδυνατώντας να συγκρατήσει τη συγκίνησή του — “Για πρώτη φορά δύο οικογένειες δεν θα γυρίσουν τα παιδιά τους σπίτι.
25 χρονών. 27 χρονών. Παιδιά, κύριε Πρωθυπουργέ. Δικά μας παιδιά, που φόρεσαν στολή για να προστατέψουν τα σπίτια μας, και δεν γύρισαν ποτέ
.
Σκεφτείτε τις οικογένειες που κοίταξαν το σπίτι τους να καίγεται από μια βάρκα, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα. Σκεφτείτε τους πυροσβέστες σας που έμειναν όρθιοι — μόλις 100 άνθρωποι, με ένα ελικόπτερο, μέσα σε ανέμους που δεν τους άφηναν καν να πετάξουν — να παλεύουν όλη τη νύχτα, ξέροντας ότι μπορεί να είναι οι επόμενοι. Πού ήταν οι ενισχύσεις; Πού ήταν το σχέδιο πριν χρειαστεί να θρηνήσουμε κανέναν;
Ξέρετε πόσες φορές το ξαναζούμε αυτό; Κάθε καλοκαίρι, τα ίδια δάκρυα, οι ίδιες κηδείες, οι ίδιες εικόνες ανθρώπων που σώζονται μόνοι τους επειδή κανείς, εγκαίρως, δεν φρόντισε να μας προστατέψει. Ήρθατε στο Πόρτο Γερμενό μετά τη φωτιά. Πάλι μετά. Δεν σας ζητάμε παρουσία στα συντρίμμια — σας ζητάμε πρόληψη πριν από αυτά.
Κύριε Πρωθυπουργέ, η Ελλάδα σας καίγεται μπροστά στα μάτια σας, καλοκαίρι με το καλοκαίρι, και κλαίει τα παιδιά της ένα ένα. Αυτή τη φορά, θέλουμε να το δείτε πραγματικά — και να κάνετε κάτι πριν, όχι μετά.
Με τιμή Ιωάννης Ευάγγελου Γιωτας
