O Bασίλης Ηλιόπουλος, εθελοντής της Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων Μαγνησίας, με ανάρτησή του στο διαδίκτυο κάνει ιδιαίτερη αναφορά σε μια από τις ωραίες παραλίες του Πηλίου, την Παρίσαινα, σχετικά με τις δυσκολίες πρόσβασης σε περίπτωση κινδύνου, αλλά και την πιθανότητα πρόκλησης φωτιάς, λόγω της απερισκεψίας κάποιων. Αναφέρει συγκεκριμένα:
Xθες το βράδυ(Σάββατο 1 Αυγούστου) μετά το ημερήσιο περίπολο Δασοπροστασίας Δασοπυρόσβεσης στο Ανατολικό Πήλιο κατέληξα για να κοιμηθώ σε φίλους στο Χορευτό.
Το πρωί αφού είχα χρόνο είπα να περάσω με το μικρό 4χ4 πυροσβεστικό στη διαδρομή Χορευτό-Παρίσαινα -Ανάληψη.
Ηθελα να δω την κατάσταση της περιοχής και του δρόμου για να ξέρω εάν χρειαστεί να επέμβουμε, ή για φωτιά, ή για διάσωση, να γνωρίζουμε τις δυσκολίες.
Πρώτος σταθμός παραλία ΠΑΡΙΣΑΙΝΑΣ.
Κατεβαίνοντας 150 μέτρα από την αμμουδιά ένα αυτοκίνητο ήταν τοποθετημένο στη μέση του δρόμου, σαν εμπόδιο, για να μην έχουμε πέρασμα.
Λίγο πιο κάτω μια σειρά από μεγάλες πέτρες έπαιζαν τον ίδιο ρόλο.
Οταν χρειάστηκε να φύγω έπρεπε να κάνω μια διαδρομή περίπου 200 μέτρα ανηφόρα με στροφές σε στενό χωματόδρομο με την όπισθεν για να μπορέσω σε κάποιο χώρο να γυρίσω το αυτοκίνητο και να φύγω.
Αμέσως ήρθαν στο μυαλό μου σκέψεις και εικόνες σε καταστάσεις φωτιάς πως θα μπορούσα εγώ η κάποιοι πυροσβέστες να εγκλωβιστούμε και να χάσουμε την ζωή μας.
Γιατί;
Γιατί κάποιοι θέλουν ιδιωτική παραλία.
Γιατί κάποιοι δεν θέλουν να έχουν πρόσβαση και να τούς ενοχλούν κάποιες υπηρεσίες.
Γιατί κάποιοι θέλουν να καλύψουν παράνομες ενέργειες.
Ο,τι και να είναι κύριοι δεν έχετε κανένα δικαίωμα να με εμποδίζετε σαν πολίτη να φθάνω στη παραλία.
Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να εμποδίζετε την ασφαλή πρόσβαση πυροσβεστικών και ασθενοφόρων όταν χρειαστεί.
Δεν μπορείτε κάθε βράδυ να ανάβετε φωτιές στη παραλία με τον κίνδυνο δασικής πυρκαγιάς.
Δεν μπορείτε να πετάτε τα σκουπίδια σας και να αφοδεύετε όπου σας καπνίσει.
Δεν μπορείτε να δημιουργείτε ένα γκέτο με τους δικούς σας κανόνες.
Κάποιες φορές έπρεπε να απεγκλωβίσουμε τραυματισμένα άτομα από την περιοχή (μια φορά μάλιστα εν μέσω καταιγίδας άτομο με σπασμένο πόδι στα βράχια της ΠΑΡΙΣΑΙΝΑΣ προς Ανάληψη, νύκτα με θάλασσα και καταφέραμε να τον προσεγγίσουμε από τη θάλασσα με το φουσκωτό για να τον παραλάβουμε) και δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε.
Επιτέλους κάποια στιγμή οι νόμοι θα πρέπει να εφαρμοστούν για όλους και να μην φοβούνται πυροσβέστες υγειονομικοί και απλοί πολίτες να φθάνουν σε κάποιο μέρος που κάποιοι θεωρούν ιδιοκτησία τους.
Σκέψεις και απόψεις που δημιουργούνται από καταστάσεις που έχουμε ζήσει και από αυτές που φοβόμαστε μην χρειαστεί να ξαναζήσουμε.”
Νίκος Βητσόπουλος
